Stadswandeling

Vanavond vergastte Matthias me op een leuke stadswandeling door Antwerpen met een pitstop in biercafé ‘t Waagstuk (Stadswaag).

Ik heb de hele route stiekem getrackt met de gps. Ik merk wel dat de nauwkeurigheid niet zo erg hoog is. Komt het omdat mijn gps gewoon in mijn zak stak of is het met al die smalle straatjes en steegjes? Iemand een idee?

MotionBased

In het vorige postje sprak ik van de site MapMyRun.com waarop je je loopparcours op de kaart kan zetten. Een vergelijkbare site is MotionBased. De interface is wat minder fancy maar je krijgt meer gedetailleerde statistieken. Zelfs de windsnelheid en de windrichting.

Map my run

Omdat we al een hele dag achter onze pc zitten, probeer ik drie keer per week te gaan joggen. In de week onder de middag samen met een paar collega’s in een parkje in Brussel en in het weekend op mijn eentje langs de Schelde in Antwerpen. Joggen is eigenlijk maar saai geef ik toe, zeker op je eentje, in gezelschap wordt het al veel leuker. Een loopmaatje is met andere woorden zeer welkom. Ik loop wel traag, ongeveer 9.4 km/h met een piek van 11.3 km/h. Wie serieus doorvlamt, heeft helemaal niks aan mij.

Als echte geek heb ik het hele parcours getracked met de gps en op MapMyRun.com gezet. Ik loop van ‘t Zuid tot bijna aan het Eilandje en terug, zo’n 4.3 km in totaal. Gemakkelijk haalbaar voor iedere mens met een minimum basisconditie.

Geocaching in the city

Ik heb vandaag een overuurtje opgenomen om me voor de eerste keer te wagen aan geocaching. In ‘t Stad nog wel. Geocaching is het zoeken van een zogenaamde “cache” met behulp van een gps. Een cache is meestal een tupperware doos met daarin een logboek en een aantal spulletjes. Bedoeling is er iets uit te nemen en er weer iets anders in te leggen als je zo’n cache gevonden hebt.

Ik had de coördinaten van enkele caches in de buurt in mijn gps gezet en was zonder enige voorbereiding op pad gegaan. Drie caches heb ik geprobeerd en geen enkele heb ik gevonden. Achteraf bleek dat de eerste cache een onderdeel van een soort Monopoly spel was en dat de cache een klein magnetisch staafje is dat ergens op een voorwerp op straat is bevestigd. De tweede cache bevond zich achter het Museum van Schone Kunsten maar wat ik niet wist, was dat dit een microcache betrof. Een filmrolletje of kleiner en geen tupperware doos. De derde cache van hetzelfde, ditmaal aan de trappen van het nieuwe gerechtsgebouw. Deze “teleurstellingen” had ik natuurlijk kunnen vermijden als ik me beter had voorbereid.

Wat ik verder nog heb geleerd is dat de gps je wel in de buurt brengt waar de cache zich bevindt maar dat hoe dichter je bij de cache komt, hoe minder bruikbaar de gps wordt. Een gps is maar nauwkeurig op maximum enkele meters en het pijltje kan in de buurt van de cache alle kanten beginnen uitflipperen. Het vraagt dus nog altijd heel wat zoekwerk om een cache te vinden maar dat is natuurlijk een deel van de fun. Wat ook wel lastig is, is dat je moet bewegen wil je dat de gps de juiste richting aangeeft.

Niettegenstaande dat ik er geen enkele heb gevonden, heb ik er toch veel plezier aan beleefd. Binnenkort ga ik opnieuw op zoek. Wie mee wil gaan, geeft maar een gil!