FolKlof dansfeest in De Roma & Issa Sow in ‘t Ey

Het was me een weekend. Zaterdag was ik – voor mijn doen – al vroeg wakker. Eerst de was en plas gedaan — letterlijk — en wat zaken die al weken waren blijven liggen. Buiten scheen volop het zonnetje en op zo’n momenten knaagt het dat ik geen terrasje heb waar ik ’s morgens kan ontbijten of een boekje kan lezen. Mijn appartementje is ook klein en staat véél te vol. Ik krijg er meer en meer een claustrofobisch gevoel, alsof de muren op je afkomen. Ik hou van grote ruimtes met niet te veel in. Het hoeft niet clean en minimalistisch zijn zoals in de boekskes. Het mag gerust gezien worden dat er in geleefd wordt.

Ik kreeg me zaterdag ook niet bewogen om buiten te komen of om op de fiets te springen. Een fietstochtje naar Park Spoord Noord, waar dit weekend het 2e deel van het park feestelijk werd geopend, leek me anders heel leuk. Ik had mezelf die moment graag een stevige sjot onder mijn kont gegeven maar dat lukte me niet. Uiteindelijk heb ik mezelf toch op de fiets gekregen om … enkele boodschappen te doen. Terug thuis werd ik geconfronteerd met de afwas, het stof en de kruimels op de grond, … en ben ik daaraan begonnen. Met het idee dat ik de rest van het weekend enkel nog leuke dingen zou doen. Nu is poetsen echt niet mijn ding en ga ik er behoorlijk van in de stress. Zeker – en hier ben ik weer – op zo’n klein appartement waar alles in de weg staat. Dat heeft tot een heel eind in de avond geduurd voordat de spanning volledig uit mijn lijf was. ’s Avonds was ik eerst met enkele vrienden gaan eten in Borgerhout voordat we naar het Folklof feest in de Roma trokken en ik was blij dat we de dansinitiatie hadden meegepikt zodat ik de nodige tijd had om te ontladen.

Het Folklof feest was subliem. De Roma vormt natuurlijk een prachtige setting voor zo’n bal en daarnaast was er de wondermooie muziek van het Folklof Orchestra met het virtuose vioolspel van Wouter Vandenabeele en de hemelse stem van Elly Aerden. Ze speelden niet enkel folk zoals de naam zou doen vermoeden maar ook passionele tango’s, zwoele rumba’s, … Afwisseling dus! Voor de eerste keer viel het mezelf op dat ik met véél meer gevoel danste, tot nu danste ik nog heel mechanisch met onbekende danspartners vond ik voor me zelf. Dat gaf mijn zelfvertrouwen een fameuze boost. Zo van we zijn op de goeie weg (maar we hebben nog een lange weg af te leggen). De muziek leende zich daar ook perfect toe. Wie denkt dat dansen enkel vast afgesproken pasjes zetten is, heeft het helemaal mis. Het zou maar saai zijn. Dansen doe je met gevoel. En communicatie met je partner is daarbij héél belangrijk en vind ik zelf enorm boeiend. Na een korte en me wat tegenvallende wereldmuziek fuif met Dj fluXXus (organisator van de rookvrije DimensiDansi feestjes) hebben we de avond of beter gezegd nacht afgesloten met een gezellig terrasje in De Kroon. Rond een uur of vier kroop ik met een gelukzalig gevoel in mijn bed.

Zondagmorgen om half tien (!) werd ik bruusk uit mijn slaap gerukt door de eigenaar die er niet beter op vond om te beginnen werken aan zijn loft één verdieping hoger. De buurvrouw schoot uit haar kram en liet met luide stem haar ongenoegen merken. Ook ik heb van mijn oren gemaakt, ik denk dat ze het vijf huizen verder nog gehoord hebben. Dat is het zoveelste op rij dat hij mij lapt en altijd ben ik vriendelijk gebleven tegen hem. Nu is de maat echt vol. Ik heb ‘m een sms gestuurd dat dit niet kan, dat er in België zoiets bestaat als “de zondagsrust” en dat ik de volgende keer onmiddellijk de flikken bel. Met het lawaai van de Sinksenfoor loop ik al de hele tijd op de tippen van mijn tenen (sorry dus als ik ongenietbaar ben) en dan dit … Ik heb me de hele dag een wrak gevoeld.

’s Namiddags ben ik naar ‘t Ey in Belsele geweest voor de cd-voorstelling van de nieuwe cd van Issa Sow en Wouter Vandenabeele. Dat wou ik – wrak of geen wrak – niet missen. Vorige week had ik op het bal in Herk de cd van Wouter himself gekocht en was er helemaal door betoverd. Het concert zelf liet een nog diepere indruk na dan de cd. Het plezier droop van de muzikanten, de improvisatie’s en de muzikale conversatie’s tussen de afrikaanse en westerse muzikanten waren een waar genot. Issa Sow liet een bijzondere indruk bij me na, een oude man met charisma.

Na het optreden wou ik niet naar huis, na de affaire met de eigenaar die morgen en wetende dat ik weer in de drukte van de Sinksenfoor zou terechtkomen, zat ik met een depri gevoel. Ik vond het dan ook sympathiek van S. dat ze me spontaan uitnodigde om bij haar in de tuin nog een tasje thee te drinken. Uitstel van executie maar het heeft me goed gedaan. Merci! Het is geen leuk gevoel als je thuis niet meer voelt als het warme nest waar je naar verlangt. Tijd om te verhuizen! Ik zeg het al zo dikwijls. Nu moet ik er echt werk van maken. Geef me een sjot onder mijn achterste en snel! Dan zijn jullie éindelijk van mijn gezeur verlost :)