Queimada in Brussel en boombal in Herk-de-Stad

Zaterdag was het Queimada met Peut-Etre Jeanne en ZEF in het Volkshuis in Sint-Gillis. Griet, mijn danslerares, had tijdens de les hard gestoeft over ZEF dus ik had hoge verwachtingen. Die verwachtingen werden helaas niet ingelost, enerzijds was hun muziek voor mij té hard (in de zin van stevig) om nog op te kunnen dansen, anderzijds was het véél te druk en te zweterig in het zaaltje van het Volkshuis. Comfortabel dansen kon je er niet, ik voelde me er een bal in een flipperkast en probeer dan je tel maar te houden. Ik onthoud enkel het optreden van Peut-Etre Jeanne (in combo met cello), de mazurka in 8 tijden die nieuw voor me was, een koppeldansje dat ik uit mijn duim heb gezogen op de Kost Ar C’hoad (Bretoense rijdansen zijn niet mijn ding) en die ene prachtige jazzy mazurka van ZEF waarvan je een filmpje vindt op mijn YouTube account.

Zaterdagmorgen had ik spijt dat ik naar Brussel was geweest. Rond 4 uur ’s morgens in je bed kruipen, eist zijn tol. Als je dan doodmoe opstaat, stel je je echt de vraag waarom je toch nog zo lang bent gebleven bent. Dat was het eigenlijk niet waard. En ik vreesde dat ik door de vermoeidheid die avond niet op het openlucht boombal in Herk-de-Stad zou geraken. En daar wou ik net zo graag naar toe! Op het programma stond een optreden van de geestelijke vader van het boombal, Wim Claeys, en daarna als kerst op de taart de violist Wouter Vandenabeele met zijn begeleidingsband. Dat beloofde!

’s Avonds had ik afgesproken met Sonja om samen iets te eten en dan naar Herk te rijden. Bij de Fuji-San bij mij om de hoek zijn we sushi gaan halen en tijdens het wachten hebben we er een kommetje miso-soep gedronken. Dat is echt een magisch brouwseltje, we voelden ons opeens allebei stukken beter. Zoals een plant die al weken geen water meer heeft gehad en die weer helemaal opfleurt als je ‘m water geeft. Sushi is perfect om te eten vóór het dansen, héél licht en het ligt absoluut niet zwaar op je maag. Een nadeel zijn de vis-boeren die af en toe durven ontsnappen, gelukkig moesten we nog een uurtje rijden tot Herk :)

Het was een van de mooiste, zoniet het mooiste bal van het jaar (hopelijk komen er nóg mooiere). Wim Claeys en zeker Wouter Vandenabeele speelden ongelofelijk mooi. Heel fijn, met veel dynamiek, tempowisselingen, … Dit kon zowel de melomaan als de danser bekoren. Met woorden bijna niet te beschrijven, kijk naar dit filmpje van Wouter Vandenabeele die samen met zijn begeleiding een snelle polska speelt. Prachtig toch?

En volgende zaterdag Folklof Dansfeest met The Folklove Orchestra in De Roma in Borgerhout. Voorafgaand is er een Frisse Folk dansinitiatie zodat iedereen — zelfs de stijfste hark — kan meedansen en de avond wordt afgesloten met een rookvrije dimensidansi wereldmuziekparty. Noteer het in je agenda, tot dan!