FolKlof dansfeest in De Roma & Issa Sow in ‘t Ey

Het was me een weekend. Zaterdag was ik – voor mijn doen – al vroeg wakker. Eerst de was en plas gedaan — letterlijk — en wat zaken die al weken waren blijven liggen. Buiten scheen volop het zonnetje en op zo’n momenten knaagt het dat ik geen terrasje heb waar ik ’s morgens kan ontbijten of een boekje kan lezen. Mijn appartementje is ook klein en staat véél te vol. Ik krijg er meer en meer een claustrofobisch gevoel, alsof de muren op je afkomen. Ik hou van grote ruimtes met niet te veel in. Het hoeft niet clean en minimalistisch zijn zoals in de boekskes. Het mag gerust gezien worden dat er in geleefd wordt.

Ik kreeg me zaterdag ook niet bewogen om buiten te komen of om op de fiets te springen. Een fietstochtje naar Park Spoord Noord, waar dit weekend het 2e deel van het park feestelijk werd geopend, leek me anders heel leuk. Ik had mezelf die moment graag een stevige sjot onder mijn kont gegeven maar dat lukte me niet. Uiteindelijk heb ik mezelf toch op de fiets gekregen om … enkele boodschappen te doen. Terug thuis werd ik geconfronteerd met de afwas, het stof en de kruimels op de grond, … en ben ik daaraan begonnen. Met het idee dat ik de rest van het weekend enkel nog leuke dingen zou doen. Nu is poetsen echt niet mijn ding en ga ik er behoorlijk van in de stress. Zeker – en hier ben ik weer – op zo’n klein appartement waar alles in de weg staat. Dat heeft tot een heel eind in de avond geduurd voordat de spanning volledig uit mijn lijf was. ’s Avonds was ik eerst met enkele vrienden gaan eten in Borgerhout voordat we naar het Folklof feest in de Roma trokken en ik was blij dat we de dansinitiatie hadden meegepikt zodat ik de nodige tijd had om te ontladen.

Het Folklof feest was subliem. De Roma vormt natuurlijk een prachtige setting voor zo’n bal en daarnaast was er de wondermooie muziek van het Folklof Orchestra met het virtuose vioolspel van Wouter Vandenabeele en de hemelse stem van Elly Aerden. Ze speelden niet enkel folk zoals de naam zou doen vermoeden maar ook passionele tango’s, zwoele rumba’s, … Afwisseling dus! Voor de eerste keer viel het mezelf op dat ik met véél meer gevoel danste, tot nu danste ik nog heel mechanisch met onbekende danspartners vond ik voor me zelf. Dat gaf mijn zelfvertrouwen een fameuze boost. Zo van we zijn op de goeie weg (maar we hebben nog een lange weg af te leggen). De muziek leende zich daar ook perfect toe. Wie denkt dat dansen enkel vast afgesproken pasjes zetten is, heeft het helemaal mis. Het zou maar saai zijn. Dansen doe je met gevoel. En communicatie met je partner is daarbij héél belangrijk en vind ik zelf enorm boeiend. Na een korte en me wat tegenvallende wereldmuziek fuif met Dj fluXXus (organisator van de rookvrije DimensiDansi feestjes) hebben we de avond of beter gezegd nacht afgesloten met een gezellig terrasje in De Kroon. Rond een uur of vier kroop ik met een gelukzalig gevoel in mijn bed.

Zondagmorgen om half tien (!) werd ik bruusk uit mijn slaap gerukt door de eigenaar die er niet beter op vond om te beginnen werken aan zijn loft één verdieping hoger. De buurvrouw schoot uit haar kram en liet met luide stem haar ongenoegen merken. Ook ik heb van mijn oren gemaakt, ik denk dat ze het vijf huizen verder nog gehoord hebben. Dat is het zoveelste op rij dat hij mij lapt en altijd ben ik vriendelijk gebleven tegen hem. Nu is de maat echt vol. Ik heb ‘m een sms gestuurd dat dit niet kan, dat er in België zoiets bestaat als “de zondagsrust” en dat ik de volgende keer onmiddellijk de flikken bel. Met het lawaai van de Sinksenfoor loop ik al de hele tijd op de tippen van mijn tenen (sorry dus als ik ongenietbaar ben) en dan dit … Ik heb me de hele dag een wrak gevoeld.

’s Namiddags ben ik naar ‘t Ey in Belsele geweest voor de cd-voorstelling van de nieuwe cd van Issa Sow en Wouter Vandenabeele. Dat wou ik – wrak of geen wrak – niet missen. Vorige week had ik op het bal in Herk de cd van Wouter himself gekocht en was er helemaal door betoverd. Het concert zelf liet een nog diepere indruk na dan de cd. Het plezier droop van de muzikanten, de improvisatie’s en de muzikale conversatie’s tussen de afrikaanse en westerse muzikanten waren een waar genot. Issa Sow liet een bijzondere indruk bij me na, een oude man met charisma.

Na het optreden wou ik niet naar huis, na de affaire met de eigenaar die morgen en wetende dat ik weer in de drukte van de Sinksenfoor zou terechtkomen, zat ik met een depri gevoel. Ik vond het dan ook sympathiek van S. dat ze me spontaan uitnodigde om bij haar in de tuin nog een tasje thee te drinken. Uitstel van executie maar het heeft me goed gedaan. Merci! Het is geen leuk gevoel als je thuis niet meer voelt als het warme nest waar je naar verlangt. Tijd om te verhuizen! Ik zeg het al zo dikwijls. Nu moet ik er echt werk van maken. Geef me een sjot onder mijn achterste en snel! Dan zijn jullie éindelijk van mijn gezeur verlost :)

Volkstuintje op ‘t Zuid

Sinds woensdagochtend 10 juni
heeft een grasperk
voor het Koninklijk Museum van Schone Kunsten in Antwerpen
dat dienst doet als rondpunt
een nieuwe bestemming gekregen:
het is omgetoverd tot volkstuintje.

Met serre, wateropvangtank, hekje, tomaten, aubergines, komkommers, witte kool, andijvie, aardbeien, peterselie, pompoen en rode bonen
nodigen wij u uit
het voortschrijden van de seizoenen gade te slaan
en indien gewenst
u te engageren naar bescherming of onderhoud
van dit vreemde zaailand op het zuid.

“Binnen niet meer dan een week
staan hier al groenten
om te oogsten
als er tenminste regelmatig wordt gesproeid
en uitgedund
en onkruid gewied
en de vogels op een afstand gehouden
en de grond voldoende vruchtbaar
en als er niemand kwaad wordt
en de plantjes kapot trapt
of de vogelverschrikker in twee breekt
na een avond stappen op de sinksefoor”

KALENDER

Queimada in Brussel en boombal in Herk-de-Stad

Zaterdag was het Queimada met Peut-Etre Jeanne en ZEF in het Volkshuis in Sint-Gillis. Griet, mijn danslerares, had tijdens de les hard gestoeft over ZEF dus ik had hoge verwachtingen. Die verwachtingen werden helaas niet ingelost, enerzijds was hun muziek voor mij té hard (in de zin van stevig) om nog op te kunnen dansen, anderzijds was het véél te druk en te zweterig in het zaaltje van het Volkshuis. Comfortabel dansen kon je er niet, ik voelde me er een bal in een flipperkast en probeer dan je tel maar te houden. Ik onthoud enkel het optreden van Peut-Etre Jeanne (in combo met cello), de mazurka in 8 tijden die nieuw voor me was, een koppeldansje dat ik uit mijn duim heb gezogen op de Kost Ar C’hoad (Bretoense rijdansen zijn niet mijn ding) en die ene prachtige jazzy mazurka van ZEF waarvan je een filmpje vindt op mijn YouTube account.

Zaterdagmorgen had ik spijt dat ik naar Brussel was geweest. Rond 4 uur ’s morgens in je bed kruipen, eist zijn tol. Als je dan doodmoe opstaat, stel je je echt de vraag waarom je toch nog zo lang bent gebleven bent. Dat was het eigenlijk niet waard. En ik vreesde dat ik door de vermoeidheid die avond niet op het openlucht boombal in Herk-de-Stad zou geraken. En daar wou ik net zo graag naar toe! Op het programma stond een optreden van de geestelijke vader van het boombal, Wim Claeys, en daarna als kerst op de taart de violist Wouter Vandenabeele met zijn begeleidingsband. Dat beloofde!

’s Avonds had ik afgesproken met Sonja om samen iets te eten en dan naar Herk te rijden. Bij de Fuji-San bij mij om de hoek zijn we sushi gaan halen en tijdens het wachten hebben we er een kommetje miso-soep gedronken. Dat is echt een magisch brouwseltje, we voelden ons opeens allebei stukken beter. Zoals een plant die al weken geen water meer heeft gehad en die weer helemaal opfleurt als je ‘m water geeft. Sushi is perfect om te eten vóór het dansen, héél licht en het ligt absoluut niet zwaar op je maag. Een nadeel zijn de vis-boeren die af en toe durven ontsnappen, gelukkig moesten we nog een uurtje rijden tot Herk :)

Het was een van de mooiste, zoniet het mooiste bal van het jaar (hopelijk komen er nóg mooiere). Wim Claeys en zeker Wouter Vandenabeele speelden ongelofelijk mooi. Heel fijn, met veel dynamiek, tempowisselingen, … Dit kon zowel de melomaan als de danser bekoren. Met woorden bijna niet te beschrijven, kijk naar dit filmpje van Wouter Vandenabeele die samen met zijn begeleiding een snelle polska speelt. Prachtig toch?

En volgende zaterdag Folklof Dansfeest met The Folklove Orchestra in De Roma in Borgerhout. Voorafgaand is er een Frisse Folk dansinitiatie zodat iedereen — zelfs de stijfste hark — kan meedansen en de avond wordt afgesloten met een rookvrije dimensidansi wereldmuziekparty. Noteer het in je agenda, tot dan!

Marginaal gedrag in Borgerhout en op de Sinksenfoor

Gisterennacht zag ik twee prachtige staaltjes van marginaal gedrag, zowel van autochtone als allochtone zijde. Toen we terugkwamen van de dansles in Borgerhout en S. per ongeluk even afremde op een kruispunt waar het eigenlijk niet moest, werden we op de oprit van de autostrade langs rechts ingehaald, bijna de weg afgesneden en kregen we een vieze blik van een paar allochtone gastjes toegeworpen. Alsof zij nooit is een fout maken. Wat doe je dan? Niet reageren.

Voor mijn deur, op 100m van de Sinksenfoor, zie ik 3 autochtone jongeren elk in een portaal plassen. Bewust. Ze hadden er zelfs veel plezier in. Wat doe je dan? Niet reageren. De Sinksenfoor is een magneet voor dat marginaal volk dat zomaar achteloos afval op straat gooit, in portalen pist, vandalenstreken uithaalt, … Wat zouden zij zeggen als ik hun brievenbus kwam pissen, mijn pak smoutebollen tussen de tuinkabouters in hun voortuin zou dumpen en daarna nog is een ferme sjot tegen hun roestige voiture zou geven?

Klachten van buurtbewoners op Het Zuid zijn niet ongegrond beste Stad Antwerpen. Mega-evenementen als de Sinksenfoor zijn gewoon te groot om in een dichtbevolkte woonzone plaats te vinden. Antwerpen en ook andere steden zouden een terrein moeten voorzien voor zo’n evenementen. In een industriezone bijvoorbeeld waar er niemand last van heeft.

Als ik dat gisteren zag, word ik héél erg triest, de beschaafde wereld … Ik zou willen reageren maar ik doe het niet. Ik zou die mensen het is goed duidelijk willen maken maken dat zo’n gedrag niet getolereerd wordt maar ik doe het niet. Ik wil niet met een dichtgeslagen oog op de voorpagina van een krant staan. Dat marginaal volkje zou er alleen maar plezier in hebben. Ik gun ze het niet.

DAOU in Den Hopsack – Antwerpen

Zaterdag trad DAOU – niet te verwarren met DAAU – op in Den Hopsack in Antwerpen, een zeer intiem, bijna huiskamer-concert. Enkele korte fragmentjes van het optreden vind je op mijn YouTube en Vimeo account.

Ik citeer nog even Folkroddels:

DAOU (Bretoens voor Duo) is het sympathieke nevenproject van Jeroen Knapen (DADGAD-gitaar) en Gunnar Van Hove (flute & whistles). Deze twee muzikanten leerden elkaar kennen via de Fanteyfare, het huisorkest van het Onafhankelijke kunstencentrum ‘t Ey.

Beide muzikale vrienden speelden buiten de Fanteyfare in verschillende groepen waar zij hun ervaring opdeden. Jeroen Knapen is buiten de gitarist in de Fanteyfare en Balsac ook de drive achter de nieuwe balsensatie Surpluz. Gunnar Van Hove verdiende reeds zijn sporen bij het Keltisch geïnspireerde Setanta waar hij naast de fluiten ook de bodhrán bespeelt. Buiten Setanta speelt hij nog in tal van andere groepen: Fanteyfare, Balsac, Boulet XL, enz. Sinds kort zijn ze ook samen op het podium te zien met De Vreye Vrienden, collectief voor stevige én milieuvriendelijke folk.

Na verschillende jams en optredens besloten beide jonge muzikanten om de handen in elkaar te slaan en een nieuw Keltisch-Bretoens geïnspireerd project uit de grond te stampen: Daou werd geboren!
Sinds kort worden beide heren vergezeld door niemand minder dan Marieke Van Malderen, die de zang voor haar rekening neemt. Deze jongedame kennen we ondermeer uit de Fanteyfare en flanders Ethno.

Dag van het Park 2009 – Fort 4 – Mortsel

Héél véél zon, een prachtige, groene omgeving, een boombal met Los Pablos en een stomend optreden van El Creme Glace Ques met Dimitri Leue, dé ingrediënten voor een onvergetelijke zondag. Zelfs een stevige hooikoorts-aanval kon de pret niet bederven! De foto’s vindt u op Flickr.