Tandarts

Een grote maand geleden hebben ze bij me een kroon gestoken. Wat me dat gekost heeft, durf ik hier niet neerschrijven. Je zou er van achterover vallen. Het was niet alleen de kroon, er moest eerst ook nog een gouden stukje opgezet worden omdat er niet veel tand meer overschoot. Ik heb daardoor mooi een maand op droog brood mogen leven, jeuheuh!

Twee weken geleden zat ik op een “tuttefrut” te kauwen toen er een klein stukje vulling loskwam. Het weekend daarop at ik een lookbroodje en kwam er een hele vulling los. Vorige week had ik een afspraak om het allemaal weer vakkundig dicht te “metsen”. Omdat het holderdebolder moest, was het een andere tandarts van de tandartsenpraktijk die me uit de nood hielp. Volgens haar was er slechts één vulling losgekomen. Ik dacht dat het twee verschillende vullingen waren maar kon toen niet meer lokaliseren waar het klein stukje vulling los wasgekomen. Dus ging ik er vanuit dat zij gelijk had. Als kers op de taart ontdekte zij nog 2 gaatjes die mijn “normale” tandarts niet had gezien. Hebben vrouwen betere ogen?

Deze week wist ik het ontbrekend stukje vulling toch terug te lokaliseren. Vanmiddag had ik normaal gezien een afspraak voor het plaatsen van kroon nummer twee. Dat gaat er altijd in 3 stappen. Toen ik het verhaal deed van de 2 losgekomen vullingen en hij het nader begon te onderzoeken, bleek dat dit veel urgenter is dan die kroon. Daarom werd vandaag al die ene tand bijgevuld. Volgende afspraak moet er nog een tand ontzenuwd worden en dan een kroon geplaatst. Op die ene tand of een andere, ik weet het niet meer. Mijn humeur was al lang onder nul gezakt en het enige waar ik op die moment nog aan dacht, was de lange lijst aan afspraken die weer zou volgen.