De buurtsupermarkt

Voor mijn tweewekelijkse voorraad biobrood ga ik bij een lokale buurtsupermarkt aan de overkant van de leien hier in Antwerpen. Het ligt zowat in het midden van de Turkse buurt en de sociale appartementen. Je merkt het aan de klanten: allochtonen, ouderen, mensen van lagere sociale klasse, … En dat bedoel ik zeker niet negatief, nee integendeel. Het publiek van de Delhaize is eerder ik zou bijna durven zeggen hautain en associaal, geef mij dan maar liever deze mensen. Bijzonder leuk om aan de kassa een babbeltje te slaan in het plat Antwerps (ik spreek het helaas niet maar verstaan lukt me meestal nog). Dat heb ik nog niemand in de Delhaize weten te doen. Daar kijkt iedereen maar zuur.

Toen ik vanmorgen de supermarkt buitenliep, zag ik twee oudjes op de bank gezellig zitten keuvelen. Ik vond het zo’n mooi tafereeltje dat ik een foto nam wat aanleiding gaf tot een babbel. Ik legde hun uit wat ik deed en zij vertelden me dat ze allebei in de sociale appartementen aan de overkant woonden. De supermarkt was de plaats waar zij met elkaar afspraken om eens bij te praten. De supermarkt als sociale functie.

Ik bedankte hun voor de foto, wenste hen een goed weekend en ging met een goed gevoel naar buiten. Zo van die kleine dingen maken het leven mooi.